Henk Mariman speurt voor Union naar Brusselse talenten: ‘De wereld is hier'

Met oog voor principes en aandacht voor elk talent wil Henk Mariman de jeugdwerking van Union laten groeien op het ritme van het eerste elftal. Brusselse jongeren moeten de hoofdrol vertolken. “Een kind moet de kans krijgen om een mindere periode door te maken.”

Een witte evenemententent en een handvol oefenvelden: veel meer trof Henk Mariman niet aan toen hij vorig jaar neerstreek op het Barca-complex aan de Lenniksebaan in Anderlecht.

Ondertussen pompte Union twee miljoen euro in de jeugdacademie en verdubbelde het opleidingsbudget. Na de stormloop op de Belgische voetbaltop moet de ervaren Mariman ervoor zorgen dat Union ook in de jeugdreeksen kan knabbelen aan de achterstand op Club Brugge, Anderlecht en Genk.

Brussel vormt de rode draad in het jeugdverhaal van Union. “Het is heel belangrijk dat een Brusselse jongen zich in zijn eigen sociale omgeving kan blijven ontwikkelen”, vindt Mariman. Hij stond niet alleen aan het hoofd van de jeugdopleidingen van Club Brugge, Anderlecht en OH Leuven, maar reisde voor een databedrijf ook de wereld rond om academies tegen het licht te houden. “Daaruit leerde ik dat beperkte middelen tot creativiteit leiden. Ik wil jongeren niet onderdompelen in een luxeomgeving.”

U staat al ruim een jaar aan het roer van de jeugdwerking van Union. Wat ziet u als de grootste uitdaging?

Henk Mariman : Toen ik vorig jaar van start ging, was de grootste uitdaging om een eigen faciliteit uit te bouwen. Voor Brusselse voetbalclubs is het niet evident om in de stad degelijke infrastructuur te vinden. Sinds januari hebben we een overeenkomst met de gemeente Sint-Gillis en kunnen we echt investeren. Behalve over de oefenvelden en kleedkamers beschikken we nu ook over video- en vergaderruimtes. Daardoor kunnen we met onze hele jeugdwerking vanuit dezelfde locatie werken.

Mariman : Ze omvatten verschillende delen, maar voor mij is het vooral belangrijk om ook hier de Union-cultuur te installeren en spelers te ontwikkelen die kunnen doorstromen naar het eerste elftal.

Wat is er nodig om die Union-cultuur ingang te doen vinden?

Mariman : We hebben een veilige omgeving nodig. Jongens en meisjes moeten zich vrij kunnen concentreren op voetbal en op zelfregulatie: leren om zelf richting te geven aan hun ontwikkeling naar een hoger niveau. Daar hoort ook discipline bij, met duidelijke regels. Dat helpt jongeren niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten. Ook ouders hebben daar baat bij. Proactief zijn, alles netjes houden ... Wanneer we bijvoorbeeld op verplaatsing gaan, maken we de kleedkamer van de tegenstander schoon en laten we een briefje achter.

Is er vandaag meer nood aan discipline dan vroeger?

Mariman : Het Belgische voetballandschap is enorm veranderd. Jonge spelers wisselen veel sneller van club, en dus ook van omgeving. Daarom willen we talenten aan ons binden met een duidelijk waardenpatroon: respect tonen, op tijd komen, kleedkamers netjes achterlaten. Net omdat spelers zo makkelijk van de ene naar de andere club gaan, willen wij stabiliteit bieden. Onze waarden kunnen samengevat worden in vijf woorden: integriteit, toewijding, moed, passie en bescheidenheid.

De jeugdwerking van Union staat vandaag nog op een relatief bescheiden niveau. Natuurlijk spelen clubs zoals Anderlecht en Club Brugge al decennialang voor de knikkers, waardoor ze hun jeugdwerking al die tijd veel intensiever hebben kunnen uitbouwen. Hoe groot is de achterstand vandaag?

Mariman : Toen ik bij Club Brugge en OH Leuven werkte, was ik altijd jaloers op die enorme hoeveelheid voetbaltalent die er in Brussel rondloopt. Samen met Parijs en Amsterdam geldt Brussel volgens mij als een van de grootste talentenpools van Europa. Dat voordeel hebben we als Union: dat er talent genoeg rondloopt. Nu is het zaak om die talenten aan ons te binden. Twee jaar geleden vertrokken hier in één seizoen nog 36 spelers uit de academie. Nu proberen we een omgeving te creëren waarin we die spelers in Brussel kunnen houden.

“Ik heb ongelooflijke complexen bezocht waar je haast het einde van het gebouw niet kon zien. Maar tegelijk zag ik de cultuur verdwijnen en begon de samenwerking stroever te verlopen” Henk Mariman

Blijft een club zoals Anderlecht, met de reputatie van Neerpede en de link met namen zoals Romelu Lukaku, Jérémy Doku en Youri Tielemans, toch niet verleidelijker voor jonge Brusselse talenten?

Mariman : We zijn iets aan het bouwen. De jeugdopleiding van Anderlecht is heel succesvol geweest. Ik ben er nog maar vijftien maanden. Tegelijk groeit de belangstelling voor Union enorm door het succes van het eerste elftal.

Is dat de manier om ouders en spelers te overtuigen?

Mariman : Dat speelt mee, net als die vijf waarden. We overtuigen kinderen met een totaalpakket: de trainingen zijn professioneel georganiseerd, we volgen hun schoolprestaties op, organiseren seminaries voor ouders en investeren in de infrastructuur. Daar kiest de clubleiding heel bewust voor. Waarom zou je dan nog voor een uithoek ergens in België kiezen?

Jullie willen die talenten niet in andere landsdelen gaan zoeken. De focus ligt nadrukkelijk op Brusselse jongeren.

Mariman : Het is heel belangrijk dat een Brusselse jongere zich in zijn eigen sociale omgeving kan blijven ontwikkelen. Daar geloof ik rotsvast in. Kijk naar Club Brugge en Genk, twee van de beste jeugdopleidingen van het land. Daar breken vooral lokale jongens door. Ook wij richten ons nadrukkelijk op Brussel en de ruime omgeving.

U zei ooit in een interview dat jeugdopleiding voor Belgische clubs altijd een prioriteit moet zijn, nog meer dan in de Europese toplanden.

Mariman : ( Lacht ) Ik weet niet of ik daar vandaag nog helemaal achter sta. Jeugdopleiding is overal belangrijk, maar in België misschien nog nét iets meer, alleen al omdat je inkomsten kunt genereren door zelf opgeleide spelers later te verkopen. Tegelijk gaat het ook om lokale verankering: werken met Brusselse jeugdtrainers en samenwerken met lokale clubs.

| Union investeerde 2 miljoen euro in de infrastructuur van de jeugdacademie en verdubbelde het jaarlijks budget dat naar de jeugdwerking gaat.

Vorige week spatte de Champions League-droom van Union uiteen in Noorwegen. De Brusselaars verloren van FK Bodø/Glimt. Trainer David Hubert kon maar zestien veldspelers meenemen naar het Hoge Noorden. Dat had deels met blessures te maken, maar ook met de UEFA-regels: clubs die niet aan acht eigen opgeleide spelers komen, moeten vrede nemen met vier plaatsen minder op hun Europese spelerslijst.

Heeft Union de Champions League gemist door de achterstand van de jeugdopleiding?

Mariman : De inhaalbeweging is bezig en zal nog even duren.

Mariman : Het kost tijd om spelers te ontwikkelen. Uiteraard willen we de jeugdopleiding zo snel mogelijk productief maken, maar dat hebben we niet volledig zelf in de hand.

Moet de infrastructuur daarvoor nog verder worden uitgebouwd?

Mariman : Ik denk van niet. Binnenkort voegen we nog een indoor performance hub toe aan onze faciliteiten, met fitnesstoestellen en begeleiding door een fysiotherapeut. We zullen er ook gevechtssporten kunnen doen. Daarna hebben we eigenlijk alles wat we nodig hebben.

Een jeugdopleiding hoeft niet te luxueus te zijn. Ik heb in Engeland ongelooflijke complexen bezocht waar je haast het einde van het gebouw niet kon zien. Tegelijk zag ik er de cultuur verdwijnen en begon de samenwerking stroever te verlopen. Daarom is het niet erg als er hier en daar iets ontbreekt. Een vriend van mij zit bij de special forces en hamert altijd op het belang van creativiteit. Die ontstaat vaak net wanneer je beperkt bent in je middelen. Ik wil jongeren niet onderdompelen in een luxeomgeving. Begrijp me echter niet verkeerd: we hebben alles wat we nodig hebben.

Union werkt intussen ook met voltijdse coaches in alle jeugdreeksen. Daarnaast zijn jullie bewust op zoek gegaan naar zij-instromers.

Mariman : We hebben een aspirantenprogramma op poten gezet voor Brusselse jeugdtrainers: een soort bootcamp voor gemotiveerde coaches die leervermogen hebben en weten hoe ze met jongeren moeten omgaan. We selecteerden twintig profielen. Na een maand bleven er nog tien over en uiteindelijk kozen we er vier. Het zijn jonge Brusselse coaches die nu meelopen met de verschillende jeugdreeksen. Op termijn is het de bedoeling om een van hen fulltime in dienst te nemen.

“Jeugdvoetballers opleiden is als een ijsberg: onder water speelt zich van alles af, maar je ziet alleen wat er boven water gebeurt” Henk Mariman

U hebt tijdens uw periode bij de jeugd van Anderlecht ongetwijfeld gezien wat voetbal kan betekenen voor jongeren in moeilijke leefomstandigheden. Hoe gaat u daarmee om?

Mariman : Het is cruciaal om onze jongens goed te kennen. Als het op school niet goed loopt, of als er gedragsproblemen zijn, moeten we daarvan op de hoogte zijn. Daar krijgen we binnenkort een coördinator voor. Er is ook een player liaison officer om daarop in te spelen.

We willen onze gasten vertrouwd maken met het waardenpatroon waar ik het over had, maar dat betekent niet dat je nooit te laat mag komen. Dan moeten we ons afvragen: waarom komt die jongen te laat? Wat speelt er op de achtergrond? Jeugdvoetballers opleiden is als een ijsberg: onder water speelt zich van alles af, maar je ziet alleen wat er boven water gebeurt.

Daarom zijn gelijke kansen levensbelangrijk. We geven iedereen speelkansen. Iedereen betaalt lidgeld. Als een kind problematisch gedrag vertoont, gaan we met hem of haar aan de slag. Er zijn te veel voorbeelden van gasten die ergens worden weggestuurd en vervolgens elders doorbreken. Een kind moet de kans krijgen om een mindere periode door te maken.

Het lijkt mij niet evident om een kind van twaalf al te evalueren.

Mariman : Als je zulke jonge gasten vier keer moet evalueren, sla je minstens één keer de bal mis. Ik heb Jesse Bisiwu gekend bij de jeugd van OH Leuven. Niemand dacht destijds dat hij nu bij de eerste ploeg van Barcelona zou spelen. Daarom moet je kinderen aandacht geven en met hen werken. Geduldig zijn, niet voortdurend in evaluatiemodus zitten.

U hebt wereldwijd tientallen jeugdopleidingen van dichtbij gezien. Welke les neemt u mee naar Union?

Mariman : Een eigen cultuur ontwikkelen en samen stap voor stap groeien. Samen de hersenen in beweging krijgen om een hoger niveau te bereiken. ( Staat op en toont aan de muur een herwerkte quote van leiderschapsauteur Simon Sinek ) “De academie zet de standaard voor de cultuur, maar de cultuur schuilt in wat een groep herhaaldelijk tolereert.” Het gaat erom afspraken te maken en die elke dag te bewaken.

Mariman : De wereld is hier. Ik wandel 's ochtends binnen en ik kom Portugese, Marokkaanse en Congolese coaches tegen. Dat is een onwaarschijnlijke rijkdom. Die diversiteit moet je wel op één lijn krijgen binnen de clubcultuur. Dat lukt als je met de juiste mensen werkt.

Fijn dat je wil reageren. Wie reageert, gaat akkoord met onze huisregels . Hoe reageren via Disqus? Een woordje uitleg .